Sinds de start van Wijnatelier Amsterdam konden we het eindelijk hardop zeggen: we gaan op wijnreis. Je zou het een 'werkvakantie' kunnen noemen, maar dit was een dubbel zo fijne versie daarvan. Want ja, het is gewoon een hobby. En een wijnhobby ín de wijnstreek is nóg leuker.
Onze bestemming? De Piëmonte, in het noorden van Italië. Je weet wel, die regio waar de grote wijnen vandaan komen. De koning van de wijnen: Barolo. En zijn niet minder indrukwekkende wederhelft, die wijn stiekem nog meer waarderen: Barbaresco. Een hele week verbleven we in een heerlijk appartement net buiten Monforte d’Alba, met een uitzicht waar je rustig een halve dag naar kunt kijken zonder iets te doen. Over glooiende heuvels, eindeloze wijnvelden en… eerlijk is eerlijk: in februari ook nog best wat lege wijnranken. Maar met een zacht voorjaarszonnetje op de meeste dagen bleek dat totaal geen straf. Integendeel. Het was rustig, groen in wording en die zon waardeer je nog het meeste als je hem weer voor het eerst sinds de wintermaanden weer op je gezicht voelt.
Die rust was trouwens ook perfect voor de proeverijen. Geen gehaast, geen rijen, alle tijd. Tijd voor uitleg, verhalen, verdieping, en soms ook gewoon een wijntje extra. Of twee. Geen straf, zeiden we al toch?
Op loopafstand, wat een geluk
Een van de hoogtepunten deze vakantie was, zoals vaak, iets wat niet direct gepland was. Maar er bleek een wijnhuis op loopafstand van ons appartement te liggen. Dat betekende dat we beide (dus ook de bestuurder van de huurauto die nu niet nodig was) konden proeven en ook echt de wijn opdrinken. En laat die bestuurder nu in de praktijk toch vaak Manuel zijn, iets wat ik uiterst strategisch al had ingevuld toen we de hoofdchauffeur moesten opgeven bij de boeking van de huurauto. Kleine beslissingen, grote impact, maar nu dus ook extra geluk voor hem.
En dan blijken die wijnhuizen waar je bij toeval terechtkomt, omdat ze toevallig op loopafstand liggen, de echte parels. Wij dachten te komen voor de Nebbiolo wijnen, of in elk geval stevige rode wijnen. Maar de proeverij begon… met een bubbel. En wat voor één.
De verrassing: Alta Langa
Geen doorsnee bubbel, maar eentje die direct onze interesse had. Serieus: champagne-niveau. Misschien zelfs nóg spannender. We maakten kennis met Alta Langa DOCG, dé traditionele mousserende wijn van Piëmonte.
Alta Langa wordt volgens de metodo classico gemaakt (zelfde methode als champagne), van Pinot Noir en Chardonnay, en is altijd een vintage wijn: het oogstjaar staat dus altijd op het etiket. De rijping? Minstens 30 maanden. En dat proef je.
Deze Alta Langa was fris, elegant, complex, met een romige, lange afdronk. En dat was pas het begin.
Barbera met potentie
Na de bubbel volgden meer prachtige wijnen, waaronder een Barbera d’Alba van echt uitzonderlijke kwaliteit. Mooi gemaakt, met zorg geoogst (want met de hand geplukt), rijping in hout. Elegant, puur en met die typische Barbera-energie die je glas steeds opnieuw leeg laat raken, want hé, dat kon gewoon, want we waren lopend gekomen.
Intussen bleven wij lekker proeven, luisteren naar de verhalen over het familiebedrijf en de wijngaarden, terwijl de kinderen zich opperbest vermaakten. Ze plakten stickers, aten de bijgeleverde grissini op (wat natuurlijk gewoon luxe soepstengels zijn) en vonden het allemaal prima dat papa en mama nog “één slokje” deden. Geen verassing dat onze nét tweejarige al vrij snel wijn in haar woordenschat had opgenomen. Nouja, zolang het daar maar bij blijft.
Na een kennismaking met eigenaresse Sara van Josetta Saffirio uit Castelletto di Monforte d’Alba, die met zichtbaar plezier nog meer vertelde over het huis en de filosofie erachter ('we are not authors of wine, but actors of nature', kortom zeer sustainable), waren we eigenlijk al verkocht. Want dit verhaal is eentje waar we stiekem extra blij van worden. Dit wijnhuis kent haar oorsprong aan het begin van de twintigste eeuw, wanneer grootvader Ernesto zijn eerste wijngaarden bewerkt. In de jaren ’80 neemt zijn dochter Josetta Saffirio, landbouwkundige én oenoloog, het stokje over. En sinds 1999 staat dochter Sara aan het roer. Geen klassiek ‘vader op zoon’-verhaal dus, maar pure girlpower: van moeder op dochter, met liefde voor het land, vakmanschap in het glas en een grote focus op duurzaamheid.
Terug de heuvel op
We konden helaas niet veel flessen meenemen, het vliegtuig stelt toch grenzen. Maar één ding wisten we zeker: dit zijn wijnen voor het assortiment van Wijnatelier Amsterdam.
Met dat besluit en een hoofd vol smaken en verhalen liepen we terug naar onze Airbnb. De heuvel op, ja. Maar met zulke wijnen in het vooruitzicht voelde dat als lichte passen.
Nieuw in ons assortiment
Maar ja… toen stonden we voor de vraag hoe we de wijn in Amsterdam zouden krijgen. Dit wijnhuis werkt niet samen met een Nederlandse importeur en ‘even’ een levering regelen zat er niet in. Gelukkig proefden we tijdens deze reis nog veel meer lekkers, en in een licht impulsieve bui besloot Manuel: dan haal ik ze zelf wel op. Dus begin april stapte hij in de auto voor een kleine roadtrip langs de favoriete wijnhuizen, om te zorgen dat meer mensen kunnen meegenieten van deze ontdekking. Vanzelfsprekend gaat de Alta Langa mee, net als die fantastische Barbera, die we bij deze officieel hebben uitgeroepen tot onze nieuwe rode huiswijn.